Doorgaan naar hoofdcontent

Twee bekroningen: naar Idwer de la Parra - schrijver/beeldend kunstenaar/acteur en naar Alfred Birney - behalve schrijver met een lange staat van dienst ook musicus

Alfred Birney neemt applaus in ontvangst in de grote zaal van het Academiegebouw Leiden

De grootste bekroning op zaterdag 23 september door De Maatschappij der Nederlandse Letterkunde was de Henriëtte Roland Holstprijs voor Alfred Birney - waarmee eigenlijk niet alleen de prijs werd toegekend aan 'De tolk van Java', maar in wezen voor een boek, dat een weerslag is van een oeuvre dat hij in een periode van 30 jaar opbouwde. Hij refereerde hier zelf nog even aan in een reactie op een vraag van Jacqueline Bel, die hem interviewde, over de gelaagdheid in de roman, de stijl en vorm - de vermenging van feit en fictie. "Wil ik daarop antwoorden, moet ik college komen geven", aldus Birney. "Natuurlijk zit er ook dertig jaar schrijverschap in dit boek...."



Interview met dr. Jacqeline Bel, universitair hoofddocent Moderne Nederlandse letterkunde VU

Een mooie bekroning voor een auteur die door de Libris literatuurprijs eerder dit jaar zijn doorbraak beleefde naar het (hele) grote publiek. 'De tolk van Java' wordt nu al uitgeroepen tot de toekomstige klassieker binnen het canon van de Nederlandse moderne literatuur.

De schrijfcarrière van Birney begon door een forse blessure aan een hand, waardoor hij moest afzien van zijn grote passie en eerste wens: hij schoolde voor een leven on stage als klassiek gitarist. En nog steeds is hij een dubbeltalent: musicus en schrijver. Vanaf 1983 publiceerde hij al verhalen. Boeken als Tamara's Lunapark (1987), Bewegingen van Heimwee (1989), De onschuld van een vis, (1995) en Sonatine voor zes vrouwen, (1996) bereikten in die jaren toch ook een redelijk groot publiek. Het is nu wachten op een verzamelbundel!




Bescheidener, maar niet minder belangrijk, was de bekroning met de Lucy B. en C. W. van der Hoogtprijs voor de debuut dichtbundel Grond.  Idwer de la Parra (1977) had niet echt een dankwoord voorbereid, maar zijn voorlezen van gedichten uit de bundel maakte dat ruimschoots goed. Bijzonder is dat De la Parra én de toneelschool én de kunstacademie volgde - maar nu werkzaam is als kruidteler/tuinman én dichter/schrijver.

 

Op deze mooie septemberdag deels in het licht van Indische letteren was er ook nog tijd om even plaatjes te schieten met Corina Engelbrecht - waarmee de tijd ook weer even werd herdacht: een vriendschap van ruim 30 jaar...de auteurs F. Springer, Margaretha Ferguson, Hella Haasse.. Helga Ruebsamen....ik mocht ze als beginnend student allemaal bij haar ontmoeten...

Corina Engelbrecht:

site Corina Engelbrecht - >->->->


En toen lieten we het leven en de kracht van vriendschappen weer over aan de open ruimte...

Populaire berichten van deze blog

Mooie herfst - highlights: Haagse Bos, Eline Vere, Bühne en meer...

Dit jaar levert de herfst schitterende plaatjes op, zoals boven, in het Haagse Bos. Onontkoombaar meteen: Haagse sferen, de verwevenheid van de geschiedenis van de stad met dit bos...en dan kom je ook weer even uit op Couperus: Eline Vere, zijn debuutroman uit 1898. In Den Haag is melancholie nooit ver weg... zoals wandelend op het statige Voorhout...




Terug naar hedendaagse sferen was op 29 oktober de druk bezochte en zeer geanimeerde presentatie van het najaarsnummer van Bühne, het literair-culturele tijdschrift van Aspekt. Auteursoptredens, alles gepresenteerd door Bert van Galen, bekend van AmsterdamFM. In dit zevende Bühne-nummer een essay van mijn hand, nog over de RAF. 



Selfie van de Bühne-auteurs tussen publiek door Janice Deul, (uiterst links op de foto), fashionactiviste, co-auteur van 'The little black hair book' - pleidooi voor krul en kroes - ze kwam met een inspirerende bijdrage over een Selfie als bindende factor van betekenis in de huidige tijd.


(Haagse Bos 189…

Thomas Mann en de Pringsheims - sporen in Leiden: de majolica verzameling van Alfred Pringsheim

De kunstverzameling van Alfred Pringsheim, de schoonvader van Thomas Mann, was wijd en zijn bekend. In het stadspaleis in de Arcisstrasse  waren niet alleen een indrukwekkende hoeveelheid schilderijen van oude - en eigentijdse meesters te bewonderen, waaronder Franz von Lenbach, Von Stuck, Defregger en Von Kaulbach - voor de wandschildering in de muziekzaal van Hans Thoma keerde Thomas Mann speciaal terug - maar ook was de verzameling Italiaans renaissance majolica aardewerk van Alfred Pringsheim internationaal bekend onder kunstkenners.

De beroemde kunsthistoricus Otto von Falke beschreef de verzameling in twee dikke boekwerken, die werden gedrukt in een oplage van 200 exemplaren bij de toenmalige Leidse uitgeverij A.W. Sijthoff. Het eerste deel verscheen in 1913, het tweede ontstond tussen 1914 en 1923.


Voor mijn onderzoek ging ik naar de Leidse universiteitsbibliotheek, afdeling bijzondere collecties, teneinde de boeken in mijn handen te kunnen houden. Dat gaf na alles wat ik intu…

Lezing bij Athenaeum Haarlem

In mei was er een lezing in boekhandel Athenaeum Haarlem, waarmee meteen het nieuwe Mann-boek ten doop werd gehouden. Dorien van der Poll van Athenaeum leidde de avond in.